donderdag 27 juni 2019

Roeien met de riemen die je hebt

Mijn webwinkelhost Luondo houdt ermee op. Vastgelopen in de doorontwikkeling.


Met steeds een bootje erbovenop wordt het steeds moeilijker om door te blijven varen. Je moet de boten goed aan elkaar sjorren, je hebt langere roeispanen nodig, je kunt niet afwijken van de uitgestippelde route en de kans dat je om kiept is groter.

vrijdag 14 juni 2019

Altijd maar weer dat alfabet

Na het uitgebreide overzicht met jeetjemina's in SEO-land heb ik alle conceptberichten maar eens opgeruimd hier. Veel was een herhaling van iets dat ik toch al op tig andere manieren heb uitgelegd. Op dit bericht, voortkomend uit de oudste jeetjemina, na. In 2002 had ik nog een primitieve webwinkel zonder productpagina's. De producten stonden onder elkaar en de bezoeker moest scrollen. Ik had de producten ingedeeld op categorie en de categorieën werden in alfabetische volgorde getoond. De bezoeker zag dus eerst de Accessoires en pas als laatste de Verkleedkleren. Ik heb destijds de volgorde geforceerd door de categorieën te nummeren.

In de fysieke wereld ontkom je niet aan het alfabet. Omdat een alfabetische volgorde een van de weinige, voor iedereen bekende, eenduidige manier van sorteren is. Eenduidigheid, met elk artikel één vaste plaats, is offline noodzakelijk om iets te kunnen vinden. Daarom staan romans in een bibliotheek gesorteerd op de achternaam van de schrijver. En woorden in een papieren woordenboek op alfabet.
Online kun je NAAST alfabetisch op MEERDERE manieren sorteren; chronologisch, categorisch, meest bekeken (trending), op prijs enzovoort. Toch blijft men vaak vasthouden aan het alfabet, reden om dit oude conceptbericht toch maar even af te maken....

vrijdag 7 juni 2019

Jeetjemina's en vallende kwartjes in SEO-land

Hoofdschuddend constateer ik hoe onnodig ingewikkeld databases (van webwinkels) zijn geworden in de loop der jaren. Mijn webwinkel stamt uit 2002, ik moest het zelf uitvogelen, het vak SEO bestond nog niet. Als beelddenker met een goed ruimtelijk inzicht snap ik niet waarom zoveel webwinkels blijven hangen in een lineaire, tweedimensionale structuur waaruit taxonomieën met broodkruimels en megamenu's ontstaan terwijl een driedimensionale structuur zoveel simpeler, makkelijker en flexibeler is.
Dat zelfs GMail lineaire, en daardoor niet werkende, sub-labels heeft was de zoveelste jeetjemina. Een moment waarbij ik twijfel aan mezelf; zijn zij nou gek of ben ik dat? Zien ze niet welke beperkingen lineair ordenen oplevert? Oftewel boink, boink, doen ze het werkelijk zo ingewikkeld en achterhaald? Tijd voor een chronologisch overzicht. Wellicht dat er dan een lampje gaat branden als je, net als vele andere webwinkeliers, nog steeds hoofd- en subcategorieën en de daarbij behorende broodkruimels gebruikt.

De jeetjemina's:

In 2002. Categorieën op vaste volgorde.
Ik maakte mijn eerste productendatabase in excell met de rijen voor de producten en de kolommen voor de kenmerken van deze producten zoals naam, foto, categorie, maat, beschrijving, artikelnummer enzovoort.
Een tweedimensionale tabel. Een lineaire ordening met elk product zijn vaste plek zoals in een papieren catalogus. Het enige dat ik achterhaald vond is dat de categorieën op alfabetische volgorde getoond werden in de winkel. Niet handig als je de categorie Verkleedkleren bovenaan wilt hebben. Ik loste het destijds op door cijfers voor de categorieën te zetten. Verder vond ik eenduidig ordenen zoals we dat gewend zijn in de fysieke wereld, waar een artikel maar op één plek tegelijk kan liggen, toen nog logisch.

In 2004. Producten moeten dupliceren als je ze op 2 plaatsen wilt laten zien in de winkel.