Bewijs van onschuld

ANP meent dat een, van onrechtmatig gebruik beschuldigde, partij zichzelf vrij moet pleiten door een geldige licentie te overleggen. Daarmee erkent ANP mijns inziens dat het niet weet of er nog een exclusief exploitatierecht op de foto rust, het kan immers al bij voorbaat niet uitsluiten dat er een licentie is afgenomen van een andere partij.

Blog nummero zoveel over de zaak van Joke Kaviaar.

Bij aanvang van het geschil heb ik gevraagd hoe Joke aan de foto kwam. Dat wist Joke niet meer, de foto stond al jaren op de computer. Foto's komen niet uit de lucht vallen zeg ik altijd, dus ik ging op zoek naar de bron en vond bewijs dat de foto op het opgeheven ANP-archief.nl heeft gestaan. Meer dan voldoende om de claim af te wimpelen dunkt me, maar ANP vroeg om bewijs dat de foto gedownload is vanaf dat archief. Kennelijk houden ze zelf niet bij wie een licentie heeft, maar verwachten ze van een fotogebruiker dat die tot 70 jaar na het overlijden van de fotograaf zijn of haar bonnetjes bewaart.

In de gerechtelijke procedure stelt ANP dat het onwaarschijnlijk is dat Joke de foto gedownload heeft van het archief, omdat de foto pas jaren na de opheffing van het archief gebruikt is. Reden voor mij om te onderzoeken of er een andere locatie is waar Joke de foto gedownload kan hebben.

NĂ¡ de zoektocht stuurt Joke me dit... 

Met de mededeling dat het logo ANP linksboven op de foto staat vermeld. En dat had ANP kunnen weten: het is zichtbaar op het screenshot van de publicatie.

Ik had nog een screenshot uit een oud blog en daar is duidelijk op te zien dat de foto's uit het opgeheven archief datzelfde watermerkje in de linkerbovenhoek hebben.

Met het watermerkje en de downloaddatum van 28 december 2020 hebben we het bewijs rond dat de foto uit het in 2021 opgeheven archief komt.

Brengt mij op een ander verweerpunt van ANP: Kaviaar heeft de naam van de fotograaf niet vermeld, een voorwaarde om de foto gratis te mogen gebruiken. Wordt vervolgd.