Wat een mooi initiatief! Om Web 3.0 uit te leggen aan ouderen, werkt het vaak het beste om een vergelijking te maken met hoe we vroeger post ontvingen of hoe een dorpsplein werkt.
Hier is een manier om het eenvoudig en begrijpelijk te vertellen:
Web 3.0: Het internet waar ú de baas bent
Stel je het internet voor als een grote digitale stad. In de afgelopen dertig jaar is die stad enorm veranderd:
Web 1.0 (De Digitale Bibliotheek): In het begin was het internet als een bibliotheek. Je kon erheen gaan om informatie te lezen, maar je kon zelf niets veranderen of toevoegen.
Web 2.0 (De Grote Bedrijven): Daarna kwamen de sociale media (zoals Facebook). We konden opeens zelf foto’s en berichten plaatsen (lezen én schrijven). Maar, er is een addertje onder het gras: grote bedrijven zoals Google en Facebook bezitten de grond waar we op bouwen. Zij bewaren uw gegevens en bepalen de regels.
Web 3.0 (Het Eigen Huis): Dit is de nieuwste stap. Web 3.0 is als het kopen van je eigen huis in plaats van het huren bij een huisbaas.
Waarom is dit fijn voor u?
U bent de eigenaar: In Web 3.0 heeft u een soort "digitale kluis" (vaak een wallet genoemd). Uw gegevens, foto's en persoonlijke informatie zitten in die kluis. U bepaalt wie er naar binnen mag kijken, niet een groot bedrijf.
Geen tussenpersoon: Wilt u geld overmaken naar een kleinkind aan de andere kant van de wereld? In Web 3.0 kan dat direct van mens tot mens, zonder dat de bank daar dagen over doet of hoge kosten rekent.
Samen beslissen: In plaats van dat één directeur beslist wat er gebeurt, werken mensen in Web 3.0 vaker samen als in een vereniging. Iedereen die meedoet, heeft een stem.
Kortom: Web 3.0 maakt het internet weer een beetje zoals het dorp van vroeger: we doen rechtstreeks zaken met elkaar, we weten wie we kunnen vertrouwen, en we zijn weer baas over onze eigen spullen.