MergenMetz versus Cozzmoss


Norbert Mergen deelde zijn ervaring met een fototrol. Ik kende zijn naam van zijn strijd tegen Cozzmoss – eveneens een trol maar dan met teksten.

Het arrest Cozzmoss versus MergenMetz wordt geregeld aangehaald om te onderbouwen dat een schadevergoeding gebaseerd moet zijn op de daadwerkelijke schade. En dus niet op een prijs per woord dat aan freelancers betaald wordt. Het oorspronkelijke aanschaftarief betaalt immers niemand IRL voor het overnemen van een tekst die reeds op het openbare internet staat.

Je verwacht dat zo’n baanbrekend arrest voor iedereen beschikbaar is, maar het ontbreekt op Rechtspraak.nl. Ondanks dat meerdere partijen verzochten om publicatie. Het arrest is zelfs opgenomen in mijn klacht over het selectief publiceren van uitspraken door Rechtspraak.nl. De Nationale Ombudsman verzuimt al jaren zijn taak.

Nog vreemder is dat ik het artikel dat Norbert me stuurde niet kende. En toen ik het een paar dagen later via Google wilde opzoeken bleek het onvindbaar. Het lijkt niet geïndexeerd. Mogelijk zijn er DMCA-meldingen gedaan want de website van MergenMetz scoort normaliter best goed bij Google.

Het geschil:
MergenMetz is in 2011 aangesproken door Cozzmoss vanwege linkjes naar pdf’s van krantenartikelen van Trouw en De Volkskrant. MergenMetz had die pdf’s gedownload vanaf de websites van de kranten en op haar eigen server gezet. Oorspronkelijk linkte MergenMetz rechtstreeks naar de krantenartikelen, maar omdat de kranten de URL’s nogal eens wijzigden en linkjes dan dood lopen koos ze ervoor de pdf’s op haar eigen server te zetten. Aan twee krantenartikelen had Norbert zelf bijgedragen en toestemming van de auteur om de publicaties over te nemen.

Vandaag de dag zou ik als eerste bewijs opvragen of de kranten überhaupt wel de auteursrechten bezitten. Doch in 2011 had dat weinig zin omdat auteurs meestal in loondienst werkten en dan verwerft de werkgever automatisch het auteursrecht – freelancers waren nog de uitzondering.

EU-jurisprudentie over hyperlinks was er ook nog niet, dat volgde pas in 2014. MergenMetz had er overigens niks aan gehad: de hyperlink uit het Svensson-arrest is namelijk een aanklikbare BRONVERMELDING en MergenMetz linkte naar de gedownloade bestanden op haar eigen server.

MergenMetz betaalde buitengerechtelijk € 450,- als schikking. Cozzmoss stortte dat bedrag terug en daagde MergenMetz voor de rechter omdat zij méér wilde*. En ondanks dat MergenMetz bijgestaan werd door een advocaat oordeelde de rechter dat MergenMetz bijna € 6.000,- moest betalen: schadevergoeding en proceskosten.

In hoger beroep werd het vonnis van de kantonrechter vernietigd wat betreft de begroting van de schade. Met het voor inbreukmakers fijne oordeel dat de werkelijks schade het mislopen van advertentie-inkomsten is en niet - zoals trollen plachten te doen - op het mislopen van een immer zwaar opgeklopte licentievergoeding.

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden begrootte de schade voor Cozzmoss op € 139,30. Omdat MergenMetz reeds bij aanvang wilde schikken voor € 450,- zou je logischerwijs verwachten dat Cozzmoss veroordeeld werd tot het betalen van de proceskosten van MergenMetz. Het hof oordeelde echter dat partijen voor beide procedures hun eigen kosten dragen.

Dat betekent dat de zes (!) jaar durende strijd voor gerechtigheid naast tijd en stress, MergenMetz ook nog eens zo’n vijfduizend euro kostte. Net een beetje meer dan bij aanvang werd gevorderd.

Wat een helden! Al spreek ik liever van dappere dodo’s. Want je recht proberen te halen is vechten tegen de bierkaai. En toch zullen we dat moeten blijven proberen, als je niets doet weet je zeker dat er niets verandert!

* Het advies in dit artikel om zonder discussie een bedrag over te maken aan auteursrechttrollen bleek in 2011 dus al niet te werken. Mijns inziens vergroot je er zelfs de kans op een rechtszaak mee. Omdat het een bevestiging is dat je de claim hebt ontvangen en je in feite de inbreuk erkent. Bovendien verstrek je contactgegevens die de trol misschien nog niet had.
Uiteraard kun je altijd – mits de inbreuk vaststaat – proberen om voor een lager bedrag te schikken. Maar betaal alleen bij een akkoord met volledige kwijting. Bij de rechter hoeft het dan alleen nog te gaan over de hoogte van de schadevergoeding en niet of er sprake is van een inbreuk. Bijkomend voordeel is dat het geschil dan niet gaat over intellectueel eigendom en dus niet in aanmerking komt voor een volledige kostenveroordeling. En als jouw schikkingsvoorstel hoger was dan wat de rechter toewijst, dan draait de rechthebbende als het goed is voor jouw proceskosten op.


Alles op dit blog is en blijft gratis, al kost het meer tijd en frustratie dan me lief is. In 2017 viel ik in de beerput van een pervers verdienmodel met fotorechten. Inmiddels heb ik de studie Mediarecht afgerond en schrijf ik een boek waarmee fotografen en fotogebruikers geschillen onderling moeten kunnen oplossen.