vrijdag 1 mei 2020

Hyperlinken en insluiten van foto's

Als academisch geschoolde bèta voel ik me genoodzaakt jullie een juridisch lesje te leren geven. Aanleiding is dit artikel over een al dan niet gepubliceerd ei waar geconcludeerd wordt dat de rechter het mis heeft.
Er zijn juristen die menen dat er geen sprake kan zijn van een inbreuk als een afbeelding gepubliceerd wordt door het bronbestand in te sluiten. Tegelijkertijd menen ze dat je altijd toestemming nodig hebt als je een afbeelding downloadt om het te publiceren.

Nou is rechtspraak helaas geen exacte wetenschap en zijn, zeker in IE-zaken, uitspraken afhankelijk van de rechter. Toch denk ik, als niet-jurist, dat de rechter wat het embedden betreft correct oordeelt in de zaak van het embedded ei.

Hyperlinken
Met een stukje tekst en/of afbeelding verwijzen naar een publicatie.
Het primaire doel is verwijzen, bezoekers stimuleren naar die publicatie te gaan.
Je mag niet verwijzen naar onrechtmatige publicaties.*
Je mag geen beeld in de verwijzing opnemen dat achter een betaalmuur of andere beperking staat.** Het moet zichtbaar zijn in de "openbare ruimte".
Het mag een afbeelding zijn die niet voorkomt in de publicatie waarnaar je doorverwijst.***

Insluiten
Het opnemen van een gepubliceerd werk op je eigen website door het met een stukje code in te sluiten.
Het primaire doel is tonen van het werk en de bezoekers op jouw website houden.
Een veelgebruikte term hiervoor is embedden.
Om een gepubliceerd werk in te sluiten heb je toestemming van de uitgever nodig. Als een uitgever een insluitingscode aanbiedt kun je ervan uit gaan dat het mag.
Publiceer je jouw werk op een site die een insluitingscode aanbiedt zoals Instagram, dan geef je Instagram een licentie om jouw beeld overal te publiceren middels die insluitcode****.
Zover ik weet is YouTube het enige sociale medium waar je deze licentie kunt uitschakelen.


Een combinatie van insluiten en hyperlinken
Je zult het wel eens gezien hebben, je deelt een link op Facebook of Twitter en er verschijnt automatisch een thumbnail met een stukje tekst. De uitgever heeft dan (als het goed is) toestemming gegeven om beeld en tekst in te sluiten om te verwijzen naar de publicatie. Vaak wordt automatisch een kleiner formaat van de afbeelding aangemaakt die geplaatst wordt op de server van het medium waarop de link gedeeld wordt*****.

Geen toestemming
Een wijd verspreid misverstand is dat je een beeldbestand zonder toestemming mag publiceren als je het originele bronbestand gebruikt om het beeld in te sluiten. Dat is echt onzin:
  • Je kunt aan een beeldbestand op een algemene server (Flickr, GooglePhotos) niet zien wie de rechten van de afbeelding heeft.
  • Je kunt aan een beeldbestand niet zien of het het bronbestand is.
  • Een beeldbestand kan achter een betaalmuur zitten.
  • Een beeldbestand kan afgeschermd zijn.
  • De publicatie waarin het beeld stond kan verwijderd zijn terwijl het beeldbestand nog steeds op de server staat.
Dat jij de locatie weet van een beeldbestand (de afbeeldingsURL) geeft jou niet het recht om de foto openbaar te maken middels insluiten. Een bezoeker ziet niet dat het van een andere server komt, het ziet er exact hetzelfde uit als een foto die je via je eigen server publiceert.
Wat het (in een ver verleden toen webhosting per mb ging) nog erger maakt is dat degene, van wiens server jij een foto ophaalt, betaalt voor het dataverkeer.

Voor het digitale tijdperk
Een bronbestand kun je in de analoge wereld vergelijken met een foto-negatief en het internet met de openbare ruimte. Als de krant een foto-negatief op straat vindt weet ze niet bij wie de rechten liggen, weet ze niet of het het origineel is en weet ze niet of én hoeveel afdrukken ermee gemaakt zijn. Als de krant de foto publiceert kan een lezer niet zien dat de foto afkomstig is van een gevonden foto-negatief.

Terugkomend op het hele eiereneten. Ik vermoed dat gedaagde de foto gepubliceerd heeft door hem in te sluiten via de afbeeldingsURL van de website waar ze de foto vond.
Ze heeft geen toestemming aan de bron gevraagd en ze hyperlinkt er niet naar door. Rechter oordeelt mijn inziens dan ook correct dat dit een inbreuk is.
Tsja, en de rest van het vonnis. Ik vermoed dat BeeldigBeeld niet de exclusieve rechten heeft, het ingebrachte tarief is niet het tarief van BeeldigBeeld en de daadwerkelijke schade door deze inbreuk voor de fotograaf is nihil omdat de foto al 10 jaar naamloos rondzwierf. Als er al schade is dan is het vervolgschade die voortkomt uit de eerste onrechtmatige naamloze publicatie. Maar ja, dat kan de rechter niet opmaken uit de stukken. En voor vervolgschade zal eerst de auteurswet aangepast moeten worden.



In ieder geval ben ik ontzettend blij met iedereen die het bij claims via Permission Machine op een rechtszaak durft aan te laten komen! Dit vonnis is weer een stapje in de goede richting omdat er geen proceskosten zijn toegewezen.
Bedankt gedaagde voor deze goede jurisprudentie! (Weet iemand wie het is?)


https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:RBAMS:2018:5130
Er werd met een lokkende tekst verwezen naar een niet openbaar filmpje.

** https://www.boek9.nl/system/files/B92015/B920151002_Rb_Amsterdam_Myjour.pdf
Er werden foto's getoond die achter een betaalmuur stonden.

*** https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:RBLIM:2014:926
Met een portretfoto op postzegelformaat werd er doorverwezen naar een filmpje met de geportretteerde.

**** https://www.bright.nl/nieuws/artikel/5091581/fotograaf-verliest-zaak-iedereen-mag-instagram-fotos-embedden

***** Ik zie de term CDN in dit kader opduiken en dat je zo niet zou mogen hyperlinken. Ik kan er echter geen jurisprudentie over vinden. Ik snap ook niet zo goed wat CDN hiermee te maken heeft. Mocht je hier toch een claim over ontvangen (je weet het maar nooit hè met de copyrightmaffia) dan kun je doorverwijzen naar de uitgever die dit toelaat of naar het medium waarop je de link heb gedeeld (dat is degene die thumbnails op eigen servers zet).

Geen opmerkingen:

Een reactie posten