Een bestand op een server is geen publicatie

Oh mèn, ik zou er eens mee op moeten houden, de hashtag #auteursrecht volgen op Twitter. Het kost teveel tijd om de bullshit die keer op keer voorbij komt te weerleggen.

foto's embedden

Toevallig zag ik voor het eerst een zaak van Permission Machine met precies zo'n claim. Blijkbaar wordt die bullshit overgenomen door de Copyrightmaffia. En is er niemand die die bullshit weerspreekt. Iemand moet het doen.

Maar goed. Reden dat ik weer een blogje moet tikken is het hardnekkige misverstand onder juristen dat het embedden van een foto met de afbeeldingsurl geen inbreuk is. Waardoor ze de uitspraak van het "embedded ei"* van de rechter niet okay vinden.
Heb ik al twee keer uitgelegd:
https://www.martinebakx.com/2020/04/embedden-van-fotos.html
https://www.martinebakx.com/2020/05/hyperlinken-en-insluiten-van-fotos.html
Doch een derde keer is blijkbaar nodig.

Volgens het Svenson-arrest** mag je content die vrijelijk elders op internet beschikbaar is tonen als je aanklikbaar verwijst naar de bronpublicatie. Embedded hyperlinken.

Een afbeeldingsURL geeft de locatie van een afbeeldingsbestand op een server weer. Met zo'n afbeeldingsURL kun je beeld insluiten.
  • Dat beeld is niet vrijelijk op internet beschikbaar, je moet de exacte locatie op de server weten om het te kunnen zien. Het is niet voor niets dat bij een inbreuk wordt gezegd dat de publicatie verwijderen niet voldoende is en het beeldbestand weg moet zijn van de server.
  • Insluiten is niet hetzelfde als verwijzen ook al gebruik je een link (afbeeldingsURL). Om aanklikbaar te verwijzen heb je een extra stukje code nodig. Dat is wat vermoedelijk ontbrak bij het "embedded ei"*. En dat ontbreekt ontzettend vaak, zelfs op websites van juristen.
  • Wat het nog een graadje erger maakt is dat degene wiens beeld jij op deze manier insluit betaalt voor het data-verkeer.

Terug naar het bullshitstuk. Daarin wordt beweerd dat je alleen met de afbeeldingsURL beeld mag tonen (terwijl dat dus m.i. wél een inbreuk kan zijn). Het MyJour-arrest*** wordt aangehaald. De foto's die werden getoond met een aanklikbare verwijzing naar de bronpublicatie waren niet vrijelijk op internet beschikbaar, deze stonden achter een betaalmuur. Het is echter de uitgever (MyJour dus) die daar verantwoordelijk voor is en niet zoals Charlotte Meindersma beweert degene die een link plaatst.

Dat content legaal moet zijn, wat zou volgen uit het GeenStijl-arrest****, klopt ook al niet. De reden waarom die link een inbreuk was, was omdat de content niet vrijelijk elders op internet beschikbaar was. Je moet de exacte locatie weten en naar die locatie plaatste GeenStijl een link.
Het Bestwater-arrest bevestigt dat. Dat ging over een illegaal filmpje dat met een aanklikbare verwijzing was ingesloten. Een filmpje dat vrijelijk beschikbaar was op YouTube.


Zo en nu potverdikkie verder met de net nieuw gelanceerde webwinkel. Daar moeten nog wat dingetjes opgelost worden. Vergeef me mijn directe taalgebruik. Geen tijd en zin om te gaan millimeteren met taal en beleefd te wezen. Het is liefdewerk oudpapier hé!
Mijn eindeloze reeks artikelen met een kleine bijdrage sponsoren? Klik hier.
Sommatiebrief gekregen en juridische hulp nodig? Klik hier.


Update 22 mei 2020
Twee akkefietjes van lang gelee, ik denk ergens in 2003.
Destijds was een tip voor webbouwers dat je afbeeldingen beter rechtstreeks kon ophalen van de bronserver, dan hoefde je niet te betalen voor het dataverkeer. Foto's uit mijn webwinkel werden op deze manier "gejat". Reden waarom ik er vanaf het begin een watermerk met de URL van mijn webwinkel opgezet heb. Als ik dan toch moest betalen voor het dataverkeer dan wil ik er op zijn minst naamsbekendheid voor terug. Twee keer heb ik gevraagd of ze de foto konden verwijderen:
  • Een foto van een zakelijke klant (verhuurbedrijf) op de kiekjespagina werd opgehaald van mijn server door een andere zakelijke klant.
  • Een foto waarop mijn dochter stond met een kaboutermuts werd opgehaald door een seks-forum.

"Image hot linking (linken naar een afbeelding op de server van een ander) is een vorm van diefstal van bandbreedte."
Ward van der Put

Misschien is deze ervaring de reden waarom ik als enige begin te kakelen als juristen beweren dat zolang je het bestand niet aanraakt je geen inbreuk op de auteursrechten kunt maken.
Terwijl het de overtreding juist groter maakt omdat je bandbreedte steelt!
Wat het nog erger maakt is dat mensen zich door artikelen van juristen veilig wanen en het op een rechtszaak durven laten aankomen*.
Waarna, tot frustratie van ondergetekende, juristen tot aan een hoogleraar aan toe beweren dat de rechter het fout heeft.