maandag 21 oktober 2019

Briefje naar de rechter nummer 2

De zaak Syfilis: Jaap had een factuur van €500,- gekregen voor een portretfoto op zijn blog, had deze niet betaald en had, na slechts 2x een schrijven van de fotografe, een dagvaarding gekregen. Met niet alleen een claim voor de foto, maar ook een fiks bedrag wegens schade die zou zijn ontstaan doordat Jaap zich negatief uit liet over de fotografe.
Ik bekeek de inbreuk en de website van de fotografe en concludeerde dat hier in ieder geval truc 2, 3, 4 en 7 van de bingokaart worden uitgehaald. De fotografe hanteert een speciaal inbreuktarief (2) dat op de site als regulier wordt gepresenteerd (3), heeft het in de dagvaarding over tarieven in opdracht (4) en gooit er een boete (7) bovenop. Voor een oude, op Google vindbare foto.
Normaliter is het probleem in civiele rechtszaken dat je niet kunt aantonen voor welk bedrag bestaande, niet meer exclusieve foto's, worden verkocht omdat de fotograaf alleen in opdracht werkt. Jaap had geluk*; deze fotografe verkoopt haar oude foto's via Oypo voor €4,50 voor gebruik op een blog en had de link "foto's bestellen" op de homepage verwijderd ná de dagvaarding. Terwijl in de stukken de link nog zichtbaar is.

Header van de website zoals ie in de dagvaarding staat.

De fotografe meldde bovendien tijdens de hoorzitting dat ze best had willen schikken voor een paar tientjes of zelfs die €4,50 maar nu niet meer omdat Jaap zo'n vervelende kerel is.

Op Facebook had ik een opmerking gemaakt over de tegeneis van €8,- kopieerkosten die Jaap had ingebracht en ik had de fotografe daarbij een oplichtster genoemd. Dit kwam terug in de stukken, reden om Jaap deze brief mee te geven naar de hoorzitting mocht het ter sprake komen:


Ik verwachtte een goede uitspraak waarbij die absurde tarieven van de copyrightmaffia eindelijk eens onderuit gaan. Met een beetje mazzel zelfs nog dat er in zou staan dat dit misbruik van het procesrecht is. Omdat de wet zegt dat je DAADWERKELIJKE schade moet vergoeden bij een onrechtmatige daad. En hier wordt ons toch al overbelaste rechtssysteem voor €4,50 schade belast, van onze belastingcenten.
Het was ijdele hoop. Lees hier Jaaps verhaal, met link naar het vonnis. Rechters zijn niet de wet. Bij civiele zaken oordelen ze op basis van de stukken, #lijdelijk noemen ze dat. Ze doen geen onderzoek naar de werkelijke tarieven. Ze checken niet of het wel een inbreuk is. Ze mogen geloven wie ze willen. En Jaap heeft de pech een rechter te treffen die gelooft dat €250,- het reguliere tarief is voor bestaande foto's en wijst dat bedrag toe:

Uit het vonnis

Een rechter die verder op eigen houtje (da's niet #lijdelijk!) iets betwist wat eisende partij niet betwist had.

Uit het vonnis

Jaap had het woord "vanwege" gebruikt en niet "ten behoeve van" wat de rechter hier schrijft. Zoals het in de wet (artikel 19 punt 4) staat:
"welke vervaardigd zijn ingevolge eene opdracht, door of vanwege de geportretteerde personen."

En zo kan het gebeuren dat steeds meer fotografen denken dat ze recht hebben op honderden euro's voor elke foto die ze ooit geschoten hebben, dat er massaal inbreukbrieven verstuurd en betaald worden en dat ons rechtssysteem overspoeld wordt met neuzelzaken. De fotograaf mèt moraal wordt steeds zeldzamer.
We mogen onderhand wel concluderen dat rechtszaken voeren (wat de Autoriteit Consument en Markt als advies gaf) met dit soort kromspraken als uitkomst geen eind gaat maken aan deze afpersingspraktijken.

Blijft over een strafzaak**....èn publiciteit: Naming & shaming.
Schrijf er over! Praat erover op sociale media. Laat reviews achter.

Zal ik dat bij deze ook doen: De naam van de fotograaf in mijn zaak: Michiel Wijnbergh, het was echter Hollandse Hoogte die mij voor de rechter daagde. Ik heb de fotograaf gevraagd of hij wist wat Hollandse Hoogte uitspookt met zijn foto's. Geen antwoord. Wel heeft hij de bijna 20 jaar oude foto, die mijn dochter in 2013 makkelijk gevonden moet hebben en die later onvindbaar was, teruggezet op zijn website. Waarmee Hollandse Hoogte wilde aantonen dat ik loog over het feit dat de foto niet meer op de site van de fotograaf stond.


* Het was zo overduidelijk dat €250 niet het reguliere tarief was voor gebruik op een blog dat ik dacht dat er eindelijk een rechtvaardig vonnis zou komen. Helaas.

** Op het moment dat ik dit opschreef plofte deze reactie bij Ton Verlind in mijn mailbox. Yes! Er is aangifte gedaan. Komt er hopelijk een onderzoek naar de afpersingspraktijken met het wetboek in de hand.

1 opmerking:

  1. Wat een geweldig stuk, waarbij je als lezer toch aanvoelt, of moet aanvoelen dat hier praktijken gaande zijn die onfris ruiken, ja stinken, misbruik in de hand werken en goedwillende fotografen een slechte naam bezorgen. En dat allemaal op basis van hopeloos verouderde wetgeving waarbij armoedzaaiers kans zien om waardeloze foto's obv jurisprudentie voor honderden euro's aan te merken. Hou vol Martine en blijf schrijven, dit kan nooit meer heel lang een verdienmodel blijven!

    BeantwoordenVerwijderen