dinsdag 23 augustus 2016

Categorieën en tags

Tags uit mijn nieuwste blog Nageluk
Mijn favoriete onderwerp kwam gisteren voorbij in Blogpraat; hoe je content te structuren, vindbaar te maken, het overzicht te houden.
Online, in de virtuele wereld, kan dat met tags, oftewel labels. Je zet het artikel online (publiceert) en plakt er linkjes aan vast (tags) waarmee je het artikel kan vinden. Dat is iets anders dan het artikel een plaats geven, in een categorie zetten of onderbrengen in een structuur.

Als beelddenker vind ik het ontzettend moeilijk om, in taal, dat verschil uit te leggen. Virtueel heb je als het ware een extra dimensie. Ik probeer het dan uit te leggen door te zeggen dat het van 2D naar 3D gaat...
Neem een verzameling recepten. In 2D, een papieren boek, maak je een bepaalde opdeling (op land, op voor- hoofd- of nagerecht òf op ingedriënten) en krijgt elk recept een vast paginanummer. In 3D, een online blog, plak je linkjes aan het recept (bijvoorbeeld nagerecht, Frans, slecht voor de lijn, crème brûlée, eieren) en staat het recept "los". Los is niet in een vaste structuur, niet op één plaats, niet in een hiërarchie.
Wikipedia zet op zijn site bij elk woord waar een artikel over geschreven is, een link naar dat artikel. Ik vermoed dat er bij Wikipedia weinig gebruikers zijn die navigeren via het hoofdmenu. Je landt meestal rechtstreeks op het artikel dat je zoekt, en hopt van daaruit verder. Via de linkjes die in de tekst verwerkt zijn, of via een zoekopdracht.

Uit de Dikke van Dalen

Categorieën in Wordpress
Lange tijd heb ik gedacht dat categorieën in Wordpress daadwerkelijk categorieën waren. Iets valt in een bepaalde categorie. Je plaatst het in een categorie. Je deelt je artikelen in, in een bepaalde structuur. Je zet iets op een afdeling.
M A A R.
Dat is niet zo. Je kunt namelijk meerdere categorieën aan een artikel vast plakken in Wordpress. En daardoor is het geen categorie meer. Ik zou dat dan ook eerder hoofdtag genoemd hebben in plaats van categorie.
Zoals je in 2D (een boek) hoofdstukken en paragrafen hebt, zo heb je virtueel (3D) hoofdtags en subtags. Wordpress noemt dat dus, voor mij heel verwarrend, categorieën en tags.

Blogger kent geen categorieën
Blogger heeft enkel tags. Deze tags kun je op verschillende manieren weergeven, waardoor je dezelfde hoofd- en subtags kunt maken als in Wordpress.
  • Je kunt veelgebruikte tags groter weergeven waardoor het in feite hoofdtags worden.
  • Je kunt tags selecteren. Bijvoorbeeld alleen de veelgebruikte tags weergeven waardoor je je artikelen opdeelt in hoofdtags. Of juist andersom waardoor je een soort index of register krijgt.
  • Je kunt sorteren op meest gebruikte tag. Waardoor de hoofdtags bovenaan komen te staan.
Persoonlijk vind ik op dit gebied Blogger fijner. Je wordt gedwongen om te denken in tags (welke linkjes moeten aan dit artikel vast) in plaats van in welke categorie hoort dit artikel.
Ik zie, nog steeds, dat het categorieënwidget van Wordpress voor veel verwarring zorgt. Je kunt bijvoorbeeld bij Wordpress de categorie in de url van het artikel opnemen. Je geeft dan als het ware de plaats aan waar het artikel staat. Maar wat als het artikel in 2 categorieën past? Welke neem je dan op in je url? En ergo, wat als je later besluit je blog anders te categoriseren en je de categorie die in de url staat opheft? En wat ik ook veel zie, woorden die zowel voor de categorie als tag gebruikt worden waardoor duplicate content ontstaat.


In Blogpraat kwam deze tweet gisteren voorbij. Dat is een betere, mooiere omschrijving voor tags dan mijn paragrafen. Tags zijn de trefwoorden achterin het boek, waar je naar het paginanummer wordt verwezen. Online zijn tags de trefwoorden waarmee je naar het artikel geleid wordt.

Hoogste tijd trouwens om de tags op juist dit blog eens te doorlopen.
Bij de loodgieter lekt het dak.

Update 24 augustus
Gelijk maar even alle tags nagelopen op dit blog. Bijna klaar. Belangrijkste ontdekking? Dat ik "canonical" heb toegevoegd als tag. Daar heb ik het best vaak over, het canonical attribuut is een ergerlijk ding. Als je tags op de juiste manier gebruikt ontstaat er geen duplicate content en is het canonical attribuut overbodig.